Drukarnia jest zakładem produkcyjnym, zajmującym się wytwarzaniem różnych wyrobów poligraficznych. Drukarnie mogą działać jako duże firmy drukujące tysiące egzemplarzy, jak również jako małe zakłady zajmujące się drukiem w mniejszych ilościach, a nawet pojedynczych sztuk. Nawet w mniejszych firmach prowadzone są czynności związane z oprawianiem druków, jednak w niektórych drukarniach introligatorstwo rozwinięte jest jako część specjalizacyjna.

 

W Polsce pierwsze drukarnie zakładane były przez wędrownych drukarzy, jednak istniały dość krótko. W 1473 roku otworzono pierwszą drukarnię w Krakowie, która działała do ok. 1477 roku. Jej założyciel, bawarski czeladnik K. Straube wydrukował w niej kalendarz łaciński, a później trzy większe druki, także łacińskie. Na Dolnym Śląsku najstarszym ośrodkiem rozwoju drukarni był Wrocław, gdzie działał zakład K. Elyana. To on wydrukował teksty modlitw Ojcze nasz, Zdrowaś Mario i Wierzę w Boga. Na północy kraju w Gdańsku działała z kolei drukarnia K. Baumgartena.

 

Stałe drukarnie zaczęły powstawać dopiero w XVI wieku. Kraków pozostał głównym ośrodkiem drukarstwa w Polsce, aż do 1580 roku, gdyż były stałe zlecenia na druk książek i tekstów ze strony Akademii Krakowskiej oraz Kościoła. W latach 1503-1505 działał tam drukarz niemiecki K. Hochfeder, który wydrukował pierwszy mszał zdobiony drzeworytami, a także pierwszą książkę w języku polskim o tytule „Historia umęczenia”. Firma została wykupiona w 1505 roku przez Hallera, który uzyskał monopol na rynku na druk książek liturgicznych dla Kościoła oraz na druk podręczników dla Akademii Krakowskiej. W II połowie XVI wieku Kraków liczył 12 dobrze prosperujących drukarni, wśród których drukarnie Januszowskiego, Unglera i Wietora miały duży wkład w upowszechnieniu rozwoju języka polskiego w kraju. Jednym z ważniejszych ośrodków drukarstwa w Polsce był również Wrocław, a od połowy XVI wieku także Lublin, gdzie rozwinięło się drukarstwo żydowskie (więcej informacji). Nakład książek wydrukowanych w XVI wieku szacuje się na ok. 3,5mln egzemplarzy.

 

Rozwój reformacji sprawił, iż zakłady drukarskie zaczęły powstawać już w całej Polsce. Ważnym miastem stał się Królewiec, gdzie w XVIII wieku działało już 12 drukarni, które wydały wówczas 320 książek polskich oraz druków. W XV-XVIII wieku ogólna produkcja drukarska była mniejsza niż np w Anglii, Francji czy Niemczech, jednak przewyższała liczbę druków z Czech czy Rosji. W XX wieku były trzy główne ośrodki drukarstwa: Warszawa, Lwów i Kraków. Drukarnie w tych miastach wydawały ok. 75% wszystkich druków w kraju (rok 1910). Pod koniec lat 30. działało w Polsce 4600 drukarni, jednak w większości były to małe zakłady rzemieślnicze.